أحمد رجائي - مشوار حياة



( مشوار حياه )

أحمد رجائي



المشهد الأول :-

كنت ببكى 
كنت يمكن ساعتها خايف 
كانت أمى - مستنيانى -
و رغم وجعها ضحكوا الشفايف 
كانت - اللمسه - اللى داوت
و كنت أنا وجعها اللى نازف 
أصوات كتير دوشه و كلام 
وشوش بتضحك رغم بكايا 
مباركات زغاريط غنا
دقات فى ودنى عايشه معايا
و قلبى مرعوش - فينها أمى

المشهد الثانى :-

كنت ببكى 
كنت يمكن ساعتها خايف 
كانت أمى - موصلانى -
و رغم وجعها ضحكوا الشفايف
كانت - الكلمه - اللى داوت

"ده أول يوم فى المدرسه 
فى حاجات كتير لازم تعيشها
فى حاجات كتيره كويسه"

أصوات كتير دوشه و كلام 
وشوش بتضحك رغم بكايا 
إيدين تشاور بالسلام
و إيدين حفرت حاجات جوايا
و قلبى مرعوش - فينها أمى

المشهد الثالث :-

كنت ببكى 
كنت يمكن ساعتها خايف 
كانت أمى - مستغربانى -
و رغم وجعها ضحكوا الشفايف
كانت - النظره - اللى داوت

"ده أول حُب يسيب إيدينا
يمكن إيديه مش مخلوقالنا
يمكن فى إيد تانيه تنادينا
أكيد فى إيد إتسابت عشانّا"

أصوات كتير دوشه و كلام 
وشوش بتضحك رغم بكايا
أحلام بنينا بيها بيوت
مبقتش لينا و بقالها نهايه
و قلبى مرعوش - فينها أمى

المشهد الرابع :-

كنت ببكى 
كنت يمكن ساعتها خايف 
كانت أمى - موصيانى -
و رغم وجعها ضحكوا الشفايف
كانت - الآيه - اللى داوت

"أوعى تنسى مصحفك
و ده بلوفر تقيل تلبسه 
تحت الأفارول فى خدمتك"

أصوات كتير دوشه و كلام
وشوش بتضحك رغم بكايا
سنه بتفوت من عمر شبابى
سنه فيها صُحبه بصفو نوايا
و قلبى مرعوش - فينها أمى

المشهد الخامس :-

كنت ببكى 
كنت يمكن ساعتها خايف 
كانت أمى - مطمنانى -
و رغم وجعها ضحكوا الشفايف
كانت - القوه - اللى داوت

"كلت إيه
طب قولى صليت إيه النهارده
يومك فى شغلك كان صعب ليه
تعالى نتكلم لما تفضى" 

أصوات كتير دوشه و كلام
وشوش بتضحك رغم بكايا
سندانى يا أمى فى عز الصعب
و فى عز مشاغلى عايشه معايا
و قلبى بيتطمن - بيكى يا أمى