احمد عادل - فى المُر سكر



فى المُر سكر 
احمد عادل

باقي من الزمن لسه 
ايام مش هنلتقي فيها 
افترقنا يعني افترقنا 
والصدف مش هتجمعنا 
ولا هتقدر تلاقينا 
تلاقيكي بعيده جدا
تلاقيني فى الحلم مره 
الاقيكي فى المُر سكر 
تلاقينى فى الخيال خيال 
الاقيكي فى الكلام وصفه 
وفى العيون لمعه 
وفى وشوش الناس دمعه 
والاقي صوت ضحكك المتشال 
ولا يبان على ملامحى ولا مره 
ان انتى وحشانى 
ياللى انتى سيبانى وماسبتينيش
خايفه ليه تسيبي فـ تتسابي 
فـ بتتبتي فى قلبي ليه اكتر
وانا ماعنديش الا قلب 
لا جاه ولا منظر 
يادوب حيلتى بيوت من الشعر
وكلمتين ان جيت اوصفك بيهم 
مابتكفيش الحروف فيكي 
قادره ازاى تعدى لياليكي
وانا سهران من يومها 
لا زار قلبك رعشه 
ولا اتبدل لقهوتك لونها 
ولا بان على الزمن وجعى 
سعات احسك بتأنى 
واحس ان انتى بتحني 
يتوه الاحساس مني 
 والقانى مافيش



الإبتساماتإخفاء