محمد أحمد جمعة - نظرة لعنيها



نظرة لعنيها

محمد أحمد جمعة


رميت لعنيها كام كلمة مابتصدش
وفى عنيها الكلام ساكت مابيردش
وحلمى ابتدى بنظرة لعنيها
قلبى اعترف ليها انه اعترف بيها
ساكن فى خطوتها واقف أمام بيتها
نفسه يعترف بالحب خايف ساعتها تصد
أمله الكبير يتهد والجرح جذره يمد
ضحكتها سمعانى بضحك لضحكتها
وعنيها شيفانى شايفها بعنيها
وعنوانى غيرته بعد ما كان عندى
بقى فى العيون السمر
بسهر لحد الفجر قاعد أنا وصورة
بسألها تسألنى .. تسألنى أسلها
ومافيش إجابة فى رد
كتبت فيها شعر وخوفت أقول الشعر
يسمعه غيرى يحلم بضحكتها يتمنى نظرتها
يقع فى نفس الذنب
صليت علشانك ورد ودعيت فى كل سجود
حبك يكون موجود .. أنا اللى موجود لك
جايلك وقلبى فاضى سايب وراه الماضى
بسمته فى إسمك .. نفسه يتولد منك
يكبر مع حبك .. يتعلموا سوا المواعيد
يفرح بحبى العيد .. يجى على صوتها
وان كان فى شوقى صيام 
فنظرة لعنيها قادرة تفطرنى
و تبللى ريقى وتبللى عروقى
ربى أتم الأمر واقبل صيامى ليها
وارزقنى بنظرة لعينيها تلك العيون السمر


شارك المقال

فيس بوكتويترجوجل +


الإبتساماتإخفاء